Door Gerrit Scheurwater.
 
Nu politiek Ambacht druk bezig is met het vormen van een nieuw college, lijkt het alsof het hele dorp even op de punt van zijn stoel zit. En eerlijk is eerlijk: dat is ook niet zo gek. De verkiezingen van 18 maart hebben het politieke landschap in onze gemeente flink door elkaar geschud. Jarenlang was de SGP, later de ChristenUnie/SGP, de vaste nummer één. Een zekerheidje, bijna net zo vanzelfsprekend als de files op de A16. Maar die tijd is voorbij. Realistisch Ambacht kwam als grote winnaar uit de bus, terwijl veel andere partijen terrein verloren.

Wat mij misschien nog wel het meest verbaasde, is de verdwijning van de PvdA uit het Ambachtse straatbeeld. Een partij die decennialang een vaste waarde was, vooral voor de verenigingen. Namen als Arie Bronmeijer, Ed van Cortenberghe waren in de jaren 70-80-90 wethouders en boegbeelden. En recent stond Bert van der Wulp garant voor betrokkenheid en daadkracht. Het waren gezichten die je kende, mensen die je tegenkwam op het sportpark of bij een opening van een nieuw clubgebouw. Nu zijn ze weg. En met hen een stukje herkenbaarheid. De vraag dringt zich op: wat brengen de nieuwkomers ons?

Ook wethouder Steven van Die is van het toneel verdwenen. Een geboren Ambachter, iemand met ASWH‑bloed in de aderen. Acht jaar lang zette hij zich in voor de sport, en dat was te zien. Sportpark Schildman kreeg een metamorfose waar menig vereniging jaloers op zou zijn. Meer kunstgras, meer mogelijkheden, meer toekomst. Zijn vertrek laat een lege stoel achter. De vraag is wie die gaat vullen, en of diegene hetzelfde sporthart heeft.

Ondertussen wordt er achter gesloten deuren druk onderhandeld over een nieuwe coalitie. De uitkomst laat zich raden, maar de hoop is dat er wat meer leven in de brouwerij komt. Want hoe groen en financieel gezond Ambacht ook is, er liggen genoeg uitdagingen te wachten. De sporthallen puilen uit, wachtlijsten groeien, en ook op Schildman is de rek eruit. ASWH ziet het ledenaantal stijgen, maar zonder extra ruimte komt een ledenstop akelig dichtbij. En dan hebben we het nog niet eens over duurzaamheid of de wens voor een sportparkmanager, een functie die de verenigingen met open armen zouden ontvangen.

De nieuwe coalitie staat dus voor een duidelijke opdracht: niet alleen kijken naar vandaag, maar vooral naar morgen. Lange termijn planning is geen luxe, maar noodzaak. Voor de leefbaarheid van het dorp, voor de verenigingen, voor de sport. Ambacht verdient beleid dat verder kijkt dan één raadsperiode.

De bal ligt nu bij de nieuwe raad, de nieuwe politiek. Laten we hopen dat ze hem niet laten rollen, maar gericht inspelen.