Zaterdag liep ik over de velden. Er werd slechts op drie velden gevoetbald. Op weg naar veld 11 trof ik aan het einde van veld 4, pal naast veld 5, iets aan dat eigenlijk niet zou mogen voorkomen.
Een dienblad met daarnaast een schenkkan limonade. De bijbehorende bekertjes waren al weggewaaid. Waarschijnlijk heeft iemand deze kan bij het wedstrijdsecretariaat opgehaald om in de rust limonade uit te schenken aan een team, zoals in veel gevallen gebruikelijk is. Maar om welke reden dan ook is dat niet gebeurd. En in plaats van de kan terug te brengen, is hij simpelweg achtergelaten. Midden op het veld. In niemandsland.
Let op! Dit hoeft niet door een ASWH leider gedaan te zijn, net zo goed heeft een leider van een tegenpartij dit op zijn geweten. Het gaat ook niet om de goedwillenden die wel alles opruimen.
Het gaat ook niet om die kan. Het gaat om de mentaliteit die eruit spreekt. Dit is materiaal van de vereniging, net zoals de doeltjes, ballen etc. Spullen die vrijwilligers klaarzetten, schoonmaken en beheren. Dat je dan te beroerd bent om zo’n kan terug te brengen, is onbegrijpelijk. Het getuigt van een houding die niet past bij onze club die draait op gezamenlijke inzet en respect voor elkaar.
Dit soort gedrag lijkt misschien klein, maar het is precies dit wat een sportpark slordig maakt en vrijwilligers demotiveert. Als iedereen zijn verantwoordelijkheid neemt, blijft het park netjes en kunnen we onze energie steken in dingen die er wél toe doen. Maar als spullen zomaar worden achtergelaten, dan is dat simpelweg respectloos naar de vereniging en haar vrijwilligers.

Seniorenvoetbal
Lagere elftallen
Eindelijk mocht ook het 3e elftal weer eens de wei in. De thuiswedstrijd tegen concurrent Kozakken Boys 3 was meteen een belangrijke, want er stond een plek in de subtop op het spel. De fris ogende mannen van het 3e speelden op veld 11 een slim en verzorgd potje voetbal en kregen Kozakken Boys uiteindelijk klein. Het werd een heerlijke wedstrijd, die door ASWH met 2-1 werd binnengesleept. Daarmee passeerde het 3e Kozakken Boys op de ranglijst en staat het nu keurig tweede, vijf punten achter koploper Pelikaan 6.
Het 4e elftal nam het op tegen Oranje Wit 9 in een duel dat tot de laatste minuut spannend bleef. Beide teams waren aan elkaar gewaagd, maar het thuisvoordeel gaf Oranje Wit nét dat beetje extra. ASWH wist het net niet te vinden; Oranje Wit deed dat één keer, en dat bleek genoeg voor een nipte 1-0 overwinning.
Voor het 5e elftal werd het een middag om snel te vergeten. Middenmoter ASWH kreeg op sportpark Bakestein in Zwijndrecht een harde les van titelkandidaat ZBC ’97 4. De ploeg werd volledig overlopen en ging met 10-2 ten onder. Een pijnlijke uitslag, maar gelukkig deed het traditionele biertje na afloop wonderen, en keerde de sfeer al snel terug naar standje gezellig.
Jeugdvoetbal
Onder 17
De thuiswedstrijd van de JO17-3 was een kans om het puntenaantal op te vijzelen. Maar dan moest middenmoter WDS ’19 JO17-1 onderuit gehaald worden. WDS liet zich echter niet verschalken en won gedecideerd met 5-3.
Onder 16
Er stond niets meer op het spel voor de JO16-2. Maar de uitwedstrijd tegen LRC JO16-1, dat een plaats lager stond dan O16-2, werd toch stuivertje wisselen. Er werd in Leerdam met 2-1 verloren en dit betekent dat LRC over ASWH heen ging en nu de derde plaats inneemt.
Onder 15
Voor de kwartfinale beker speelde de JO15-1 thuis tegen het Zeeuwse JVOZ JO15-1. Het werd een echte bekerwedstrijd met alles erop en eraan. Helaas voor het ASWH-team ging de overwinning naar Middelburg omdat JVOZ met 2-1 won. Hiermede komt een einde aan het bekeravontuur van O15-1.
Onder 13
Steenbergen JO13-3 kwam op bezoek bij de JO13-6. De kans om voor de derde overwinning te gaan was teveel gevraagd. Steenbergen was duidelijk de betere ploeg en won dan ook verdiend met 7-2. Ook de JO13-7 kwam thuis in actie. De laatste kans om een overwinning te pakken in de 3e fase liet het team aan zich voorbij gaan. Tegenstander Alblasserdam JO13-1 won met 4-2. Dit ASWH-team behaalde geen enkel punt. Hopelijk voor de spelers wordt het in de 4e fase anders.
Door Gerrit Scheurwater