ASWH
Nostalgie 3
24 maart, 2020
Op 11 juni 1988 voltrok er in Hendrik-Ido-Ambacht een mirakel. Na een miserabele competitie was ASWH als voorlaatste geëindigd en dit betekende dat er nacompetitie gespeeld moest worden om in de 1e klasse te kunnen blijven. Tegenstanders waren DSVP uit Pijnacker en  ESA uit Arnhem. De eerste wedstrijd werd uit bij DSVP gespeeld en die wedstrijd werd met 1-0 gewonnen. Ook ESA had van DSVP gewonnen, maar met 2-0. Dus ESA had aan een gelijkspel genoeg om ASWH te laten degraderen.
Hieronder volgen drie wedstrijdstrijdverslagen die door drie verschillende scribenten zijn geschreven. Deze zijn letterlijk overgenomen. Zo proef je de sfeer van hoe het er 32 jaar geleden bij ASWH aan toeging.

ASWH het mirakel van Ambacht
Een gezellig dagje naar het sportpark Schildman kost je soms jaren van je leven. Zo'n dagje was het dus ook afgelopen zaterdag. Het is met geen pen te beschrijven wat er allemaal gebeurd is. Een lach en traan liggen dicht bij elkaar. 
Enige weken geleden hing ASWH nog aan een zijden draad. Zoals bekend moest er eerst van Nieuw-Lekkerland worden gewonnen en dat gebeurde ook met 1-0. Daarna de nacompetitie met ESA en DSVP. ESA speelde thuis tegen DSVP en won met klinkende cijfers 4-1. De geschiedenis leert, dat de eerste klap een daalder waard is, de eerst winnende ploegen werden tot op heden behouden voor het eerste klasserschap. Op zaterdag 4 juni betwistten OSVP en ASWH elkaar. De winst werd mee naar huis gebracht door wederom een overwinning van 1-0. Nu de laatste wedstrijd, na het klutstournooi aanvang 15.00 uur en na dit treffen de feestavond. Bij winst een knallend feest en bij verlies uiteraard minder. 
De ruim 1.500 toeschouwers kregen een wedstrijd voorgeschoteld, dat volgens radio Rijnmond de geschiedenis zal ingaan als het wonder van Hendrik Ido Ambacht'. ESA had immers aan een gelijkspel voldoende en ASWH zou 1e klasser blijven alleen bij volle winst. 
De ochtend voor dit belangrijke treffen was er reeds een drukte van belang. Het klutstournooi was goed bezet. Het leuke van dit evenement is, dat de namen van alle deelnemers gemixt worden en dan verschijnen een aantal teams, die aardig aan elkaar gewaagd zijn.. Uiteraard ontbraken er een aantal selectiespelers, die hadden andere zaken aan het moede hoofd. Dit grandioze toernooi wordt georganiseerd door Henk v.d. Meulen, René van Rijswijk en Ton Schreuders, waarbij de hulp van Teun Visser onontbeerlijk is. Het elftal van Rusland ging met de eer strijken. In dit team vertolkte Arnold Lobman een hoofdrol. Hij scoorde nog op fraaie wijze, Bep Korteweg die bij de tegenstander meedeed, riep: Geef toch een Lobman en ja hoor de sympathieke Arnold liet de keeper door een fraai lobje vissen. Het dames team van ASWH was ook dit jaar weer present. Alleen ontbrak Jomanda met het hoofddoekje, ze moest elders wezen. Drie maanden lang werden de dames getraind door Ab Ritmeester, die zich spontaan als eerste meldde om het geheel te verzorgen. Bedankt Ab, er zijn nog een aantal wachtenden achter je ! Er werd goed gespeeld tegen Sliedrecht, dat een écht dameselftal op de been bracht. ASWH gaf uitstekend partij en er werd door ons slechts met lage cijfers verloren. 
Weer terug naar het spektakelstuk van zaterdagmiddag. De KNVB had het zekere voor het onzekere genomen en VIER grensrechters gestuurd, dat gaf uiteraard de nodige hilariteit. Naast het belang van deze wedstrijd was er nog iets aan de hand (het kon niet op) De wedstrijd begon in hoog tempo. ASWH zou ten koste van alles proberen op voorsprong te komen. De verdedigers kregen de taak de snelle counters van ESA op te vangen. Na 1 min, schoot Arthur een kromme bal op de paal, direct daar op alweer een scoringskans tjonge tjonge niet te geloven. ESA nam handig de aanval over en reeds na 3 min kegelde de rechterspits onhoudbaar in, droom ik, neen 0-1 voor ESA. Een groot compliment voor onze spelers is, dat het kopje niet ging hangen, maar op volwassen manier en met verstand werden nieuwe aanvallen ingeleid. Dat leverde een doelrijpe kans op, waarbij het leer vlak voorlangs draaide. Henk van der Meulen voorzag Paul Tims van een goede mogelijkheid, Paul haalde vol uit en in een reflex hield de keeper de inzet met z'n vuisten. Met één been stond ASWH in de 2e klasse en ESA liep gemakkelijk te voetballen, hier en daar vertragend. In het strafschopgebied stuiterde een bal tegen de hand van een verdediger van ESA, de scheids liet (terecht) doorspelen, doch de supporters schreeuwden om een penalty. 
ASWH drong steeds meer aan, waardoor de counters van ESA levensgevaarlijk waren. Er werd, ook door de opkomende spelers met vuur gespeeld. In de 30e min. bracht de uitstekend spelende Ruud Dorst, via een scrimmage, ons op 1-1. Hij schoot de bal van dichtbij in en via enkele spelers caramboleerde 't speeltuig over de lijn. Fantastisch, we zitten weer in de race. Alweer een fraaie actie van Arthur. Hij zag de bal zijn richting uitkomen, liet hem over hem heen stuiteren, waardoor er 2 spelers op het" verkeerde been werden gezet, speelde Andries aan, die de bal voor het doel joeg. Oe alerte keeper stompte het leer de wei in. Na de kantwisseling zou ASWH een wanhopig offensief ontketenen. Andries omspeelde met veel techniek z'n bewaker en schoot voor het doel langs, Paul Tims kopte rakelings over. Een corner van ons kwam terecht bij Gijs, hij legde het projectiel in een goede stand en haalde voluit en alweer stond de keeper op de goede plaats. In de 59 min. voltrok Fans Witjes het vonnis over ASWH, althans zo leek het op dat moment, hij schoot in de uiterste links en bracht ESA op 1-2. Op eigen verzoek werd Peter gewisseld voor Martin de Vries. Dit gebeurde op het moment dat er gefloten was voor een vrije trap voor ASWH. Dries 'platini' nestelde zich achter de bal en in de uiterste hoek links zorgde hij voor 2-2. Spannender kan niet. Zijn  broer Arthur was even daarna dicht bij een doelpunt, met nog 20 min. te spelen ging Arthur op verkenning uit, hij speelde enkele verdedigers uit via de kleine hoek omspeelde hij de keeper. Onvoorspelbaar 3-2 voor ASWH, zouden we het redden? Onze spelers waren zonder uitzondering in glansvorm. Oe loodzware minuten tikten langzaam weg. Henk v.d. Meulen werd gewisseld voor Jan Verveer. Met man en macht moest de voorsprong behouden blijven. Gijs trok een tegenstander aan z'n shirt (in het strafschopgebied) gelukkig liet de scheidsrechter doorspelen. Een vrije trap voor ESA en nog 9 min. te spelen. Andries maakte echter aan alle twijfel een einde door op miraculeuze wijze de stand verder uit te bouwen tot 4- 2 
Wij BlIJVEN EERSTE KLASSER!!!!!! 
Met tranen en champagne werd het behoud gevierd. De feestavond was er één om nooit te vergeten. Ruud Dorst werd tot speler van het jaar gekozen. 
Iedereen een prettige vakantie toegewenst.

ASWH redt ‘t
Degradatie door zege op ESA afgewend.
Tot onuitsprekelijke vreugde van de uitgebreide ASWH-familie verjoegen de Ambachtse voetballers zaterdagmiddag de dreigend klapwiekende degradatievogel van het sportpark Schildman.
Voordat ASWH in een bloedstollend treffen het met 4-2 verliezende ESA naar de tweede klasse verwees, maakte Zwarte vogel wel degelijk aanstalten om Ambacht als, zijn domicilie te kiezen. 
Een schot hagel, waarmee Andries Dorré in de achttiende minuut van de tweede helft met een vrije trap een 1-2 achterstand uitwiste, maakte de donkere schaduw iets minder dreigend. Waarna het vermaledijde beest definitief op de wieken ging toen Andries Dorré en broer Arthur het geweer nogmaals schouderden voor 3-2 en 4-2 en heel ASWH zich volop in het feestgedruis kon storten.
Met bruisendé champagne het, bekende goudgele gerstenat en songs als ‘We are the champions’, ‘You’ll never walk Alon en uiteraard het clublied werden de vervelende herinneringen aan een uiterst turbulent seizoen weggespoeld en weg geschreeuwd. 
Lach  
Een voetbaljaargang waarin het bestuur van de zaterdag eersteklasser de impopulaire maatregel, nam ‘trainer Gerard Weber weg te sturen’ en het vaak binnen de selectie niet, erg boterde. Geen sterveling die daar zaterdagmiddag op het door 1500 toeschouwers bevolkte sportpark nog aan
dacht. Verdwenen waren de zorgelijke trekken op de gezichten van de bestuursleden. 
In plaats daarvan een bevrijdende gulle lach. ‚‘Eind goed, al goed’ hoorde je de Ambachtse vroede vaderen als het ware denken. 
Vergeten was de zwakke eerste helft. Een speldeel, waarin zo’n beetje alles bij ASWH misging wat er maar mis kon gaan en de door Wageningen gecontracteerde snelle Thijs van de Watering ASWH’er Harrie Verhoeven folterde.
Een speldeel ook waarin, hoe vreemd het ook klinkt, ASWH behalve een dosis geluk ook pech kende. Geluk, omdat het technisch bekwame doch conditioneel niet sterke ESA niet bij machte, bleek het defensief dom òp één lijn verdedigende en niet doorsluitende ASWH af te schieten. En pech, omdat de Ambachters reeds in de prille openingsfase Arthur Dorré de binnenkant van de paal zagen raken.
11 6 1988
Anders
,,Gaat: die bal erin loopt het toch heel anders” verzekerde interim-trainer Cees van den Bosch, die met zijn wissels al het geluk van de wéreld kende.’
,,Nu ging er in de volgende aanval gelijk één bij ons in, waardoor we voortdurend achter de feiten aanliepen.” Van den Bosch, die samen met veteraan Ad de Bondt ÄSWH’ voor een duikeling behoedde, bekende uren na de zenuwslopende en voor de neutrale toeschouwer‚ werkelijk alles biedende partij, dat hij voorlopig geen bal meer kan, zien: „ik wilde eerst een dag of tien naar het EK in Duitsland gaan, maar na degradatievoetbal met Dubbeldam en ASWH te hebben’ gespeeld, zie ik er maar van af. Ik bén het voetbal even spuugzat. Al denk ik er over een paar. weken wel weer anders over” vermoedde de Dordtenaar, wié het goed deed dat deel van zijn Dubbeldammers hèm waren komen steunen.   
Ver vóór deze ontboezeming had een ontroerde Ad de Bondt zijn hart al uitgestort. ,,Ik ben in het verleden met Pelikaan, TOGR en ASWH vaak kampioen geworden, maar geloof me, dit is het echt het allermooiste dat ik heb meegemaakt”, toeterde hij in de hem voorgehouden. microfoon van Radio Rijnmond. Om zich vervolgens een weg te banen door de feestvierende spelers, van wie libero Wout Tims de pijn karaktervol verbeet, en supporters. 
Niet in de steek
,,Even, mijn vrouw bellen”, fluisterde hij hees. „Die zit op de Veluwe. Eigenlijk had ik mee moeten gaan. Het is ons jaarlijkse busreisje. Maar ik kon de jongens toch niet in de steek laten.”
De opmerking van De Bondt werd ook later In de lawaaierige kleedkamer, waar menig traantje werd weggepinkt, veelvuldig gehoord. Voorzitter John van Spronsen, zijn stropdas aan Van den Bosch verspelend, ging tussen de zingende en dansénde spelers compleet uit zijn bol. „Wij zijn zo’n rijke club, dat wij de vloer met champagne schoonmaken”, sloeg bij zich op de dijen van plezier. ,,Wat ben ik blij dat we het gehaald hebben”, riép hij tegen iedereen die het maar horen wilde.
In een hoekje van de kleedkamer verwerkte Arhur Dorré, hij en dé doelpuntende Fons Witjes lieten elkaar voetballen, de blijdschap op zijn eigen manier:” Met het hoofd naar beneden en bijgestaan door doelman Tjesco de Goede zat de anders zo branieachtige voetballer duidelijk kapot.
„Wat een afscheid, hè”, stamelde hij. „ik nok er echt mee. Ik ga weer in het derde spelen en lekker in de zaal voetballen. Ik voel dat ik het lichamelijk allemaal niet meer kan op brengen. Ben ook veel geblesseerd geweest. Vandaag was ik blessurevrij en heb daardoor nog en keer alles kunnen geven”, aldus de sterk op de voorgrond tredende Dorré.
Afzwaaien
Broer Andries, samen met de ‘s avonds tot ‘speler van het jaar’ gekozen Ruud Dorst een uitblinkers rol vervullend, verkondigde eveneens te zullen afzwaaien. ,,Met hem ga ik toch nog maar eens een babbeltje te make, want hij is nog niet versleten”, nam nieuwe trainer Arnold Lobman, die zich op de aansluitende feestavond al snel thuis voelde en zelfs als zanger voor het voetlicht trad, zich voor. ,,Ik ben blij eindelijk, een eerste klasser te kunnen gaan trainen”, juichte Lobman. ,,Een standbeeld voor Van den Bosch en De Bondt hoor”, loofde de nu reeds bij de spelers populaire nieuwe trainer.
Ruud Dorst, de fraaie openingstreffer uit een hoekschop van Andries Dorré met zijn verkeerde linkerbeen producerend, bleef nuchter onder de hem alom toegezwaaide lof. „Proberen maar, he”, orakelde hij. „Het beetje geluk deed de rest”.
Naast hem zat een voldane en weer alle kopduels winnen de Paul Tims, die het toch wel een beetje betreurde dat er van zijn kopwérk maar zo weinig geprofiteerd werd. „We zijn nog niet zo goed op elkaar ingespeeld”, dacht hij de oorzaak wel te kennen. Slechts Gijs van Ballegooijen begreep een keer de bedoeling van de boomlange Tims. „Jammer, maar ik schoot precies tegen de keeper op”, sipte Van Ballegooijen. 
In de kleedcabine, waar de vermoeide Peter Verhoeven verklapte vanwege zijn nacht dienst over onvoldoende kracht te beschikken, deelden de ernstig geblesseerde Adrie van de Graaf en de geschorste Dick Rijnenberg wel degelijk mee in de vreugde, die ASWH tot diep in de nacht in zijn greep hield.

ASWH met schrik vrij 
ASWH heeft zaterdag zijn verblijf in de eerste klasse van de zaterdagamateurs met een jaar verlengd. In een zenuwslopende confrontatie wonnen de Ambachters met 4—2 van ESA. Daarmee werd het pleit in de nacompetitie beslecht ten nadele van DSVP, dat de twee wedstrijden verloor, en ESA.
Dat ASWH in de hoogste afdeling blijft, kan gerust een klein wondertje worden genoemd. Ongetwijfeld was de nu afgelopen competitie een van de meest turbulente in de historie van de club. Na een slechte eerste helft van het seizoen werd begin dit jaar duidelijk, dat trainer Gerard Weber en zijn selectie volkomen op elkaar waren uitgekeken.
Het ASWH-bestuur deed wat besturen in zo'n situatie meestal doen: Weber kon gaan. Cees van den Bosch - een oude bekende in Hendrik Ido Ambacht - en Ad de Bondt namen daarna de loodzware taak op zich om te proberen ASWH voor de eerste klasse te behouden.
Die klus was vooral zo lastig, omdat de selectie steeds smaller werd. Als gevolg van 'baai-weken', blessures en schorsingen kon het trainersduo nooit de sterkste formatie binnen de lijnen brengen. Het team, dat in de slotfase van de competitie en in de nacompetitie voor lijfsbehoud moest vechten, bestond om die reden voor een groot deel uit het tweede garnituur. Het lijfsbehoud was dan ook niet toe te schrijven aan een overmaat aan klasse maar uitsluitend aan wilskracht.
Cees van den Bosch, die plaats maakt voor Arnold Lobman, schatte de prestaties van het zwaar gehavende elftal naar waarde, toen hij zaterdag opmerkte: „Wat deze jongens hebben gepresteerd is ongelooflijk."
En dat was het. Want ook tegen ESA was volstrekt duidelijk dat ASWH voetbaltechnisch de minste was. Toch werkten de Ambachters tot twee keer toe een achterstand weg en wonnen ze tenslotte. Door inzet, maar ook dankzij het feit dat ESA een elftal is, dat bereid is de tegenstander te laten voetballen. Van degradatievoetbal in de slechte zin van het woord was zaterdag dan ook geen sprake. Integendeel, het was een open en spannende ontmoeting.
Hoewel ESA aan een gelijkspel genoeg had om het vege lijf te redden, betrok het absoluut geen verdedigende stellingen. ASWH werd het vuur na aan de schenen gelegd. Voor een deel had de thuisclub dat aan zichzelf te wijten. Vooral de organisatie van de verdediging leek nergens op. Aansluiting zoeken bij het middenveld in situaties van balbezit gebeurde maar hoogst zelden en als ESA in de aanval was, werd er achterin te vaak op één lijn gespeeld.
Bij dat organisatorische geknoei kwam nog, dat Harry Verhoeven vooral voor rust niet opgewassen was tegen de directe tegenstander Thijs Waterink - daaruit vloeide al in de tweede minuut een doelpunt van ESA voort - en dat de Arnhemse spelmaker Fons Witjes op het middenveld van Arthur Dorre veel ruimte kreeg. Ondanks dat alles won ASWH. De oorzaken: de enorme verbetenheid waarmee - óók bij een achterstand - voor de winst werd geknokt en de in aanvallend opzicht vreselijk belangrijke inbreng van Andries en Arthur Dorre.
Toen het eindsignaal bij 4-2 voor ASWH kwam, was de vreugde vergelijkbaar met die bij een kampioenschap. Begrijpelijk, want tot vlak voor tijd gierden de zenuwen door de Ambachtse kelen.
Het scoreverloop maakt duidelijk waarom het zo spannend was: 2. Thijs Waterink 0-1, 29. Ruud Dorst 1-1, 58. Fons Witjes 1-2,  63. Andries Dorre 2-2, 68. Arthur Dorre 3-2, 88. Andries Dorre 4-2.
 
Sponsoren

Transsafe logo kleiner
Geen advertenties gevonden
Geen advertenties gevonden
Twitter mee met ASWH
Om deze functie te kunnen zien, dient u cookies geaccepteerd te hebben.
Om dit alsnog te doen, klik hier.
Tmpgreen   Dartcompetitie
       
Adres:
v.v. ASWH
Sportpark Schildman
Reeweg 75b
3342 AA Hendrik-Ido-Ambacht

Meer contactinformatie

Concept: VillaDM     |     Realisatie: Lucrasoft