ASWH
Mijmeringen vanuit het ASWH archief over die bijzondere maanden mei
17 mei, 2020
Terugkijkend op deze  bijzondere dagen in de maand Mei van het jaar 2020 ontkom ik er niet aan ,dat mijn gedachten teruggaan naar heel bijzondere andere maanden Mei in vroegere jaren. Ik neem bij het terugblikken op deze gedenkwaardigheden de vrijheid om ook mijn zeer persoonlijke herinneringen hierin op te nemen.

Mei 1945

Na een lange voetbal loze periode kon ook ASW na de Bevrijding  op 5 mei er weer aan gaan denken de voetbalarena te betreden. Ter informatie: de laatste wedstrijd in de oorlogstijd  was thuis op 12 februari  1944 gespeeld. Tegenstander: De Zwerver. Uitslag 1-5. Het duurde nog wel een maand na de bevrijding, maar op 3 juni 1945 werd dan toch de eerste wedstrijd  georganiseerd. Tegenstander plaatsgenoot: IFC. Beiden speelden in feite een thuiswedstrijd, want ASW was nog steeds te gast bij die andere Ambachtse voetbalvereniging. IFC trok helaas voor ASW met 3-0 duidelijk aan het langste eind.

Nog even geen jeugdvoetbal. De minimum leeftijd was toen nog steeds 12 jaar. De vraag;  hoe had de jeugd de laatste oorlogsjaren beleefd.? Werd er toch gevoetbald? Jazeker. Had  men dan een echte bal? Nee: een prop papier en daarom heen elastiekjes en een  surrogaatbal was geboren.! Het was behelpen, maar het plezier was er zeker niet minder om. Het was toch een bijzondere tijd ook voor ons jonge knaapjes, qua leeftijd zou men nu  in de jeugdcategorie JO 9 vallen! Allerlei opwindende oorlogszaken (b.v. neervallende  vliegtuigen, ook in ons dorp trokken aan ons voorbij. maar wij dachten soms, dat dat  normaal was, wij wisten niet beter. De tijd van voor 1940 hadden wij uiteraard niet echt bewust meegemaakt. Persoonlijk heb ik die periode als heel spannend ervaren, zeker toen  de Duitsers mijn school: de christelijke school aan de Kerkstraat gevorderd hadden. Toch  kregen we onderwijs, en wel in de Dorpskerk. Geen papier en pen, maar de ouderwetse lei  en griffel was ons schrijfgereedschap.! Gelukkig heb ik in tegenstelling tot sommigen van  mijn kameraadjes net echt honger geleden. Ik hoefde dus niet naar de Gaarkeuken, in de  schuur achter het ouderlijk huis aan de Dorpsstraat van wijlen ons erelid Kees Barendregt.  Nee, in de hongerwinter mocht bijna elke dag een paar van om voedsel bedelende stedelingen bij ons thuis ook aan de eettafel aanschuiven. Mijn vader was kruidenier en was  onder andere bevriend met een boer, vandaar.
Bevrijers 
 De Canadezen worden als helden ontvangen.
En toen was het 5 mei. Bevrijd: de Moffen weg en bezoek van Canadezen aan feestend  Ambacht. Dus soldaten in uniformen in een andere kleur marcheerden nu weer in de Dorpsstraat aan mijn ouderlijk huis voorbij en ook zo nu en dan ook in blauwe ketelpakken  met oranje banden gestoken BS’ers. Dus geen onder dwang ingekwartierde Duiters meer in huis, maar er woonde nu tijdelijk boven een Canadese kapitein bij ons (in de  mooiste kamer!).
En wij dachten ook even niet aan voetbal, wij hadden het veel te druk met het  experimenteren met gevonden c.q gestolen, nou ja gestolen, je kon het zomaar meenemen  van de stapel aan Rijksweg, nu A15, ammunitie. Levensgevaarlijk natuurlijk, maar die  wetenschap ging aan ons jongetjes volledig voorbij. Zeker als onze ouders ons even uit het oog verloren.
Dus  lidmaatschap van een voetbalvereniging was voor ons nog niet weggelegd, maar er  waren wel twee andere mogelijkheden om onze komende  jeugdjaren meer inhoud te geven  namelijk lid worden van de Oranjegarde (bestaat al lang niet meer) of de padvinderij. Aanmelden in het EHBO gebouw aan de Ambachtsesteeg (nu Reeweg). Zelf koos ik voor de  tweede mogelijkheid en ben pas daardoor op mijn 14e jaar van ASW(H) lid geworden. Na  mijn terugblik op de onvergetelijke maand mei van 1945 nu snel naar de ook zeer bijzondere  meimaand van het jaar 1970.

6 mei 1970

Voor zeer veel Rotterdammers en natuurlijk ook andere fans in den lande van de  roemruchte club uit Rotterdam-Zuid een datum om nooit te vergeten. Nu weet iedereen wel  in ASWH kringen, dat ik behalve met mijn kluppie ASWH geen enkele affiniteit met andere  voetbalclubs heb, en zeker niet met profclubs maar wat ik nu vertel of is het juiste woord  opbiecht, waar was ik op 7 mei1970???, jawel in het SAN SIRO stadion in Milaan.!! Feitelijk  ongelooflijk, ik heb dus, zoals al vermeld niets met het profvoetbal hoogstens de  uitzendingen van Studio Sport volg ik wel met grote aandacht. De tweedracht tussen mijn  zoon en mijn twee schoonzoons over hun verschillende voorliefde voor Ajax en Feyenoord  vind ik dan ook onwerkelijk respectievelijk komisch.
Mijn aanwezigheid in Milaan als supporter van Feyenoord behoeft dus zeker een korte  explicatie. Mijn werkgever, zetelend in Rotterdam-Zuid, enigszins verbonden met  Feyenoord, stelde zijn “loonslaven“ in de gelegenheid om tegen een gering bedrag de  komende happening, de wedstrijd Feyenoord - Celtic te bezoeken. 
Feyenoord
Zodoende  stapte ik in één van de bussen, die een dag voor het gebeuren richting Italië  vertrokken. Wat een sensatie en voor mij wel een zeer bijzondere ervaring.! Mijn bus werd  bevolkt door in heel bijzondere outfit gestoken fans, voorzien van een hoeveelheid  alcoholische versnaperingen, waarmee een gemiddelde kroeg een maandomzet zou kunnen  draaien.!!  Meteen werden de strijdliederen aangeheven. Er waren zangers, die niet van  ophouden wisten. Resultaat: al vrij snel na het passeren van de grens Nedederland  West-Duitsland werd het  gezang al heel veel minder. Meerdere personen waren hun stem al  volledig kwijt. Slechts piepende geluiden waren nog hoorbaar en dat zou de gehele trip zo  blijven!!
Ik ging toch voorzichtig meedoen met de vocale voorbereiding op de komende belangrijke wedstrijd, samen met een collega/reisgenoot, ook een adept van het amateurvoetbal, hij  van Zwart-Wit 28 (inmiddels ter ziele) en ik dus van mijn kluppie ASWH. Ook wij waren  natuurlijk door de sfeer en entourage enthousiast geworden, mede door het hebben kunnen  aanschouwen op de televisie van die schitterende wedstrijd Feyenoord - AC Milan, waarin  onze dorpsgenoten Wim Jansen en Willem van Hanegem die twee beslissende doelpunten  hadden gescoord. Van de wedstrijd zelf in Milaan, hebben ook nu weer de kranten vol  gestaan, dus mijnerzijds geen uitvoerige verslaggeving over de met 2-1 gewonnen wedstrijd. Alleen mijn eindconclusie een belevenis om nooit meer te vergeten!!
Nu naar de volgende bijzondere maand  Mei.

Mei 2020

Nog steeds in feite voor ons  oudjes quarantainetijd, hoewel wij ons weer meer buiten  mogen komen, dus zelf weer naar de supermarkt gaan en dus langzamerhand de periode  van de voorziening van de boodschappen door onze dochters gaan afsluiten, waarvoor wij hun zeer dankbaar zijn. Zeker, hun beroepen in aanmerking nemend, de één in het  onderwijs en de ander in een zorgfunctie met geestelijk gehandicapten. De problemen, die  met zo’n beroep zich in deze coronatijd  voordoen, zijn enorm!!.
Het was in het begin wel even schrikken, dat mijn vrouw en ik naar de top van de  risicocategorie van de mensheid “gepromoveerd” waren. Met een leeftijd van 82 jaar zit men echt, zo hebben we begrepen van de virologen, in de gevarenzone van fatale gevolgen  van een besmetting van dat verschrikkelijke virus, dat de gehele aarde in de houdgreep  heeft.
In het ledenbestand van onze vereniging treffen we acht rustende leden aan, die ook 82 jaar  en ouder zijn. De oudste hoopt volgende maand 90 jaar te worden. Volledigheidshalve van  deze leden zijn er drie (waaronder ondergetekende), geboren en  getogen Ambachters. Vroeger zeiden we Tambachters! Deze hebben dus als jongetje ook de bevrijding van ons  dorp meegemaakt. Ik  mag aannemen, dat mijn bovenstaande impressies, speciaal over de  maand mei van 1945 bij hun ook herinneringen oproept.!
Gelukkig zijn er nu enige beperkingen van de intelligente lockdown opgeheven en zie ik met grote vreugde, als ik het sportparkSchildman voorbij fiets, de  heel enthousiaste  voetbaljeugd de velden bevolken. Het eerste begin is, de voetbal loze
Schaatsen
periode duurde ook voor de jeugd al veel te lang. In dit verband grijp ik even terug op een gebeurtenis in het  verleden. Tijdens het seizoen 1946-1947 kon er ook ruim drie-en-een halve maand niet  gevoetbald worden.! Koning Winter maakte half december 1946 zijn entree en vertrok eind  maart, zodat eerst begin april 1947 de competitie, ook door ASW, hervat kon worden.  Aanvullend: de ijsbaan werd door de IJsclub (helaas nu ter ziele!) op 20 december 1946 op de Waal neergezet.!! Waar zijn die ijstijden gebleven. Van verpozing in de kantine op de zaterdagmiddag was in die tijd geen sprake, voetbalkantines bestonden  toen nog niet, en onze prachtige kantine is nu van hogerhand opgelegd gesloten! Dus ook geen gezellig  samenzijn!
Als ik de berichtgeving over het afschalen van de maatregelen goed interpreteer mag er  onder voorwaarden vanaf 1 september a.s. weer gevoetbald  worden en gaan de  sportkantines weer open. Vraag: geldt dan ook het verbod van toeschouwers bij  amateurwedstrijden niet meer en blijft de anderhalve meter samenleving intact? Worden er  dan mondkapjes voor geschreven.? Okay, maar dan wel in de kleuren van de clubs.!! Op 9  mei 2020 was de wedstrijd ASWH - Kozakken Boys ingeroosterd. Niet doorgegaan, zal dus  hopelijk in de komende competitie wel worden gespeeld. Met kapjes?? Ik kijk er naar uit.!! Tenslotte: hoe gaan we met die kapjes bier drinken? We hebben nog een flinke sloot  gerstenat in te halen. Moet toch lukken, ik weet het zeker!
Beste mensen, tot die tijd Hou vol!!!

Clubarchivaris Cor Scheurwater.
 
Sponsoren

Transsafe logo kleiner
Geen advertenties gevonden
Geen advertenties gevonden
Twitter mee met ASWH
Om deze functie te kunnen zien, dient u cookies geaccepteerd te hebben.
Om dit alsnog te doen, klik hier.
Tmpgreen   Dartcompetitie
       
Adres:
v.v. ASWH
Sportpark Schildman
Reeweg 75b
3342 AA Hendrik-Ido-Ambacht

Meer contactinformatie

Concept: VillaDM     |     Realisatie: Lucrasoft