ASWH
Tien vragen aan Yvon Hobers
16 mei, 2020
Tien vragen aan Yvon Hobers
Ex-vrijwilliger

Yvon Hobers 
Na acht weken min of meer isolatie vanwege het coronavirus informeer ik naar de omstandigheden van oudere ASWH leden die tot de risicogroep behoren. Deze risicogroep heeft veel beperkingen opgelegd gekregen. Beperkt bezoek thuis van kinderen en kleinkinderen en zoals iedereen, anderhalve meter afstand houden. Gelukkig heeft de regering een versoepeling van de maatregelen afgekondigd waardoor de mensen zich weer vrijer kunnen bewegen. Maar het blijft oppassen, een nieuwe uitbraak zou rampzalige gevolgen kunnen hebben. Laten we ons aan de regels houden, we zijn er nog lang niet voor het weer is, zoals het was, vóór deze crisis.

Door Gerrit Scheurwater

De wat oudere ASWH ‘er zal zich Yvon Hobers (68) nog best wel herinneren. De altijd ijverige Yvon stond in 1982 mede aan de wieg van het Weekbericht en was een 10-tal jaren niet een niet weg te denken barmedewerkster in de kantine. Haar gulle lach en een praatje met haar ‘klanten’ waren haar handelsmerk. In de jaren 80 en 90 groeide de familie Hobers tot een klein ASWH bolwerk. Want behalve haar man, die al 47 jaar lid is van ASWH, zoon Ron die in de jeugd voetbalde waren het ook de beide dochters Ellen en Yvon die altijd wel de helpende hand boden. Reden genoeg dus om Yvon vragen te stellen.

De Tien vragen aan Yvon Hobers

1. Hoe ervaar jij de coronacrisis?
“Dat vind ik heel beangstigend en onvoorspelbaar. Vooral ook omdat wij, mijn man Jan en ik, tot de risicogroep behoren. Zeker voor Jan is het uitkijken geblazen omdat hij kwetsbare longen heeft en kortgeleden is geopereerd aan een dubbele hernia. Ik ben vooral bang hoe gemakkelijk mensen met de regels omgaan en soms doen of er niets aan de hand is, terwijl er toch al meer dan 5.000 mensen in Nederland aan het virus zijn bezweken.”

2. Jouw dagindeling is nu vast niet spannend?
“Wij blijven zoveel mogelijk thuis. De computer is onze grootste vriend geworden. Als het mooi weer zitten we op het balkon en hebben uitzicht op veld 2 van ASWH. Afgelopen week hebben we genoten van de trainingsactiviteiten die weer gestart zijn. Verder doe ik eenmaal per week boodschappen. Onze kinderen komen regelmatig even op bezoek maar blijven wel op gepaste afstand.”

3. Wat was jouw eerste kennismaking met ASWH?
“Dat was in 1979 toen mijn zoon Ron lid werd van ASWH. En dan ga je natuurlijk naar zijn wedstrijdjes kijken. Toen ik eenmaal was ik ingeburgerd bij ASWH vroeg jij mij of ik mee wilde gaan werken met het Weekbericht, dat in 1982 voor het eerst uitkwam. Dat heb ik gedaan, elke week ongeveer 500 weekberichten post klaar te maken. Dit hield in, bladen vouwen, verzamelen, nieten en sorteren. Met nog heel veel dames heb ik dit jarenlang met veel plezier gedaan. Vooral onderling hebben wij veel lol gehad. Volgens mij was Jan toen ook al de vaste buschauffeur van het 1e elftal van ASWH bij uitwedstrijden. Die was toen in dienst van De Jong Tours. In die jaren kwam ASWH dus al behoorlijk bij ons binnen.”

4. Welke vrijwilligerstaken heb je verricht voor ASWH?
“Behalve mijn werkzaamheden voor het Weekbericht was het Dick van der Wulp die mij in de jaren 80 strikte om kantinemedewerkster te worden. Dat heb ik ruim 10 jaar met veel plezier gedaan. Het gebeurde dat ik meerdere dagen per week in de kantine actief was. Geweldig leuk werk was dat. Daarnaast heb ik ook, bij thuiswedstrijden van het 1e elftal, achter de kassa bij de entree gezeten en in de koffiekar gestaan die stond opgesteld bij de tribune. Dat was soms wel een koude bedoening. In maart 2000 ben ik overal mee gestopt. Na het overlijden van mijn vader kon ik het niet meer opbrengen.”

5. Kun je wat leuke ervaringen delen die je hebt meegemaakt?
“Zo, dat zijn er nogal wat. Het eerste wat mij te binnen schiet is de bekerwedstrijd uit tegen Fortuna Sittard in 1985. Ondanks de lange busreis en dat we met 3-0 verloren werd het een onvergetelijke avond. Ook het kampioenschap dat we in 2005 bij Hoek behaalde was top. Verder denk ik met veel plezier terug aan de feestavonden in de kantine, geweldige avonden waren dat en ja, ik heb eigenlijk alles wel leuk gevonden.”
Medewerkers
Yvon in 1998, gehurkt 2e van rechts, met kantinevrijwillligers
6. Volg je ASWH nog?
“Ja natuurlijk!! Wij komen niet zoveel meer bij ASWH omdat Jan met zijn gezondheid tobt maar ik ben een trouwe bezoeker van de website. Elke maandag lees ik het verslag van het 1e elftal en zeker drie keer per week kijk ik op de site. Wat ik leuk zou vinden, dat de wedstrijden van ASWH uitgezonden zouden worden, zoals die keer toen het 1e bij Harkemase Boys speelde. Ik hoop dat dit in de toekomst meer gaat gebeuren, dan heb je aan ons vaste kijkers. Maar wij hopen binnenkort wat meer bij ASWH te komen als onze kleinzoon gaat voetballen. Eerder voetbalde mijn kleindochter ook maar die vond paardrijden toch leuker.”

7. Denk jij dat het coronavirus snel gaat verdwijnen?
“Ik weet het niet, het is zo’n veemde toestand. Het hangt ook van de mensen af. Als wij allemaal serieus de regels volgen en er snel een vaccin wordt gevonden dan komt er wel een eind aan. Het is te hopen voor onze kinderen en kleinkinderen.”

8. Dankzij het coronavirus blijft ASWH in de 2e divisie spelen. Hoe vind je dat?
“Het is wel leuk dat we zo hoog blijven voetballen maar volgens mij is het misschien beter als we een treetje lager zouden voetballen. Constant verliezen is ook niet leuk. Het is afgelopen seizoen meerdere keren gebeurd dat ze voorstonden en dachten te gaan winnen, maar toch, soms op het laatste moment, toch nog werd verloren. Wat ik ook jammer vind dat dat er geen eigen jongens meer in het 1e voetballen. Toen ik nog achter de bar stond kwamen alle spelers wel een biertje drinken. Met plezier denk ik terug aan de gebroeders Tims, de Rijnenbergjes en alle anderen. Nu schijnt dat allemaal anders te zijn.”

9. Nog even terug in de verleden tijd. Wat zal je nooit vergeten?
“We hadden ooit de Beer van Ambacht regelmatig op bezoek in de kantine. Dat was geen pretje maar wat mij bij is gebleven dat Marco van der Velden hem een keer de kantine heeft uitgezet. Met verbazing heb ik dat gadegeslagen, die reus van een kerel en Mark. Wat je nu niet kan voorstellen is dat ik elke zaterdag met een partij geld van de kantineopbrengsten in mijn tas bij Hans Maas ging brengen. Gelukkig ben ik nooit overvallen, maar het was natuurlijk onverantwoord.”

10. Hoe is het met je conditie?
“Nou………, ik doe er weinig aan, fiets af en toe maar pak toch meestal de auto. Ik doe wat ik moet doen maar ik ben ook wel een beetje lui.”
 
Sponsoren

Transsafe logo kleiner
Geen advertenties gevonden
Geen advertenties gevonden
Twitter mee met ASWH
Om deze functie te kunnen zien, dient u cookies geaccepteerd te hebben.
Om dit alsnog te doen, klik hier.
Tmpgreen   Dartcompetitie
       
Adres:
v.v. ASWH
Sportpark Schildman
Reeweg 75b
3342 AA Hendrik-Ido-Ambacht

Meer contactinformatie

Concept: VillaDM     |     Realisatie: Lucrasoft