ASWH
ASWH speelde in de 1e klasse 280 wedstrijden
26 november, 2020
Gerrit 38A
In deze voetbalarmoede tijd ben ik maar weer eens het archief ingedoken en heb ik mij eens verdiept in de verrichtingen van ASWH in de diverse klassen. Te beginnen in 1949. Die inkijk gaat vanaf het seizoen 1949/1950 tot en met de 3e divisie, seizoen 2018/2019.
Het seizoen 1998/1999 is een apart verhaal. Dat is het enige seizoen waar ik wel de eindstand van heb maar niet, ondanks mijn speurwerk, de uitslagen. Wellicht is er iemand die mij hieraan kan helpen. Dat zou fijn zijn want dan heb ik geen ontbrekende uitslagen meer van het 1e elftal. Mocht iemand die uitslagen in zijn of haar bezit hebben dan graag een mailtje naar gerrit.aswh@gmail.com 

ASWH speelde in de 1e klasse totaal 280 wedstrijden
Ook in de 1e klasse speelde het 1e elftal van ASWH in meerdere perioden. Vanaf het seizoen 1983/1984 t/m 1991/1992, het seizoen 1995/1996 en het seizoen 1998/1999.
Na de promotie vanuit de 2e klasse in 1983 was ASWH bepaalt geen hoogvlieger in de 1e klasse. Verder als de middenmoot kwam het elftal niet. In het seizoen 1986/1987 was het billen knijpen. Het elftal eindigde 2 punten boven de voorlaatste degradatieplaats. Het daaropvolgende seizoen ging opnieuw bijna fout en eindigde ASWH als voorlaatste. Daarmee werd de club veroordeeld tot het spelen van een nacompetitie om toch nog de degradatie te ontlopen. Het was toch al geen lekker seizoen omdat in februari het bestuur al de beslissing had genomen trainer Gerard Weber weg te sturen. Dat was nogal wat. In de ASWH geschiedenis was het nog nooit voorgekomen dat een trainer vroegtijdig zijn biezen kon pakken. Als tussenpaus werd oud-trainer Cees van den Bosch aangesteld, oudgediende Ad de Bondt werd als assistent van 'stal’ gehaald. Het gewenste schokeffect bleef uit. De eerste wedstrijd die na de trainerswisseling werd gespeeld werd thuis kansloos met 3-1 van Flevo Boys verloren. Ook de teruggehaalde oud spelers, Andries en Arthur Dorré alsook Henk van der Meulen konden hun stempel nog niet drukken. Maar directie degradatie kon toch  worden voorkomen via de nacompetitie. Het waren de eerder genoemde spelers die er ASWH toen doorheen sleepten. Tegenstanders waren DSVP uit Pijnacker en ESA uit Arnhem. De uitwedstrijd tegen DSVP werd met 0-1 gewonnen dankzij een fenomenale vrije schop van Andries Dorré. De beslissende match thuis tegen ESA was het opnieuw Andries die met twee gave doelpunten een groot aandeel had in het behoud van het 1e klasserschap.

De pers beoordeelde de wedstrijd tegen ESA als het “Mirakel van Ambacht” 
Hier een impressie van wat zich na de wedstrijd afspeelde.
Het waren het interim trainersduo Cees van den Bosch en de veteraan Ad de Bondt die ASWH voor een duikeling behoedde. Van den Bosch bekende uren na de zenuwslopende en voor de neutrale toeschouwer‚ werkelijk alles biedende partij, dat hij voorlopig geen bal meer kan, zien: „ik wilde eerst een dag of tien naar het EK in Duitsland gaan, maar na degradatievoetbal met ASWH te hebben gespeeld, zie ik er maar van af. Ik bén het voetbal even spuugzat. Al denk ik er over een paar weken wel weer anders over” vermoedde de Dordtenaar.   
Ver vóór deze ontboezeming had een ontroerde Ad de Bondt zijn hart al uitgestort. ,,Ik ben in het verleden met Pelikaan, TOGR en ASWH vaak kampioen geworden, maar geloof me, dit is het echt het allermooiste dat ik heb meegemaakt”, toeterde hij in de hem voorgehouden microfoon van Radio Rijnmond. Om zich vervolgens een weg te banen door de feestvierende spelers en supporters. ,,Even, mijn vrouw bellen”, fluisterde hij hees. „Die zit op de Veluwe. Eigenlijk had ik mee moeten gaan. Het is ons jaarlijkse busreisje. Maar ik kon de jongens toch niet in de steek laten.”
De opmerking van De Bondt werd ook later In de lawaaierige kleedkamer, waar menig traantje werd weggepinkt, veelvuldig gehoord. Voorzitter John van Spronsen, zijn stropdas aan Van den Bosch verspelend, ging tussen de zingende en dansénde spelers compleet uit zijn bol. „Wij zijn zo’n rijke club, dat wij de vloer met champagne schoonmaken”, sloeg bij zich op de dijen van plezier. ,,Wat ben ik blij dat we het gehaald hebben”, riép hij tegen iedereen die het maar horen wilde.

Martin De Vries 
  Martin de Vries
Niet ongenoemd mag blijven speler Martin de Vries die aan het begint stond van een glanzende voetbalcarrière. Deze slungelachtige voetballer, maar zeer talentvol, was ook tegen ESA van de partij. Veel werd van hem verwacht als 1e elftal speler. Helaas is dit niet bewaarheid geworden. Op 8 juni 1989 kwam Martin bij een verkeersongeluk op 22-jarige leeftijd om het leven. ASWH was in shock. Op indrukwekkende wijze werd afscheid van hem genomen door het 1e elftal, bestuur de leden en supporters. Bij velen zal deze gebeurtenis in het geheugen gegrift zijn.

In het seizoen 1991/1992 ging het bijna weer mis. ASWH kwam niet verder dan de 3e plaats van onderen en om niet te degraderen moest een beslissingswedstrijd gespeeld worden. Tegenstander was Meppel. Zaterdag 1 juni 1992 staat in het geheugen gegrift van menig ASWH ’er. Op het terrein van Valleivogels in Scherpenzeel, en onder toeziend oog van honderden meegereisde supporters, leek ASWH op een regelrechte debacle af te stevenen. In de 65e minuut breidde Meppel haar voorsprong uit naar 3-1 en stond ASWH aan de rand van de afgrond. Maar zie, in de 86e, 89e en 93e minuut gebeurde er een groot wonder, ASWH scoorde 3 keer. Henk van der Meulen was degene die als laatste de trekker overhaalde en Meppel naar de 2e klasse schoot. Het wonder van Scherpenzeel was geboren en in Meppel heeft het lang geduurd voor ze van het ASWH trauma verlost waren. Met trainer Arnold Lobman en voorzitter John van Spronsen als grote gangmakers werd deze overwinning langdurig en uitbundig gevierd.

Een seizoen later werd degradatie naar de 2e klasse wel een feit. Onder leiding van de nieuwe trainer René Vermunt presteerde ASWH ondermaats met directe degradatie tot gevolg. Het vonnis werd op 2 mei 1992 in Veenendaal voltrokken door DOVO dat met 2-1 won. Liefst 14 keer werd dit seizoen verloren.

Na 3 seizoenen keerde ASWH in het seizoen 1995/1996, na een geslaagde nacompetitie, vanuit de 2e klasse weer terug in de 1e klasse. De KNVB had inmiddels het plan opgevat om boven de 1e klasse een hoofdklasse te creëren ingaande het seizoen 1996/1997. Via een versterkte promotie, ASWH werd 7e, kon ASWH mee promoveren naar de hoofdklasse. Het verblijf in die hoofdklasse duurde slechts 2 seizoenen. Men degradeerde kansloos terug naar de 1e klasse. Toen realiseerde men zich bij ASWH dat als je in de top wil blijven voetballen er een ander beleid gevoerd moest gaan worden. Het bestuur gooide het roer om en met Wim Helmink als bestuurslid technische zaken begon Wim aan zijn, in 2020 luid bejubelde carrière, als technisch manager. Het aantal sponsors nam toe waardoor er meer financiële middelen beschikbaar kwamen. Kwalitatief betere spelers werden aangetrokken en de weg naar de top werd ingeslagen. Dit resulteerde in het seizoen 1998/1999 direct in het kampioenschap van de 1e klasse en gevolgd door promotie naar de hoofdklasse. 

Hans Maus 1
In 1999 nam ASWH onder leiding van trainer Hans Maus definitief afscheid van de 1e klasse.

Alles bij elkaar kwam ASWH in de 1e klasse tot de volgende cijfers:
Bij elkaar speelde ASWH 11 seizoenen in de 1e klasse en komt op een totaal van 280 wedstrijden. Hiervan werden er 76 gewonnen, 81 keer gelijkgespeeld er werd 101 keer verloren. Dit leverde een totaal van 358 punten op. Hier zitten de punten van het seizoen 1998/1999 bij. Het aantal gewonnen en verloren wedstrijden en de gelijke spelen van het seizoen 1998/1999 zijn niet meegeteld omdat die gegevens ontbreken. 
Dat ASWH in de 1e klasse matig presteerde blijkt ook wel uit het aantal doelpunten dat is geproduceerd. Er werd slechts 361 keer gescoord. Verdedigend was het niet hoogstaand in de 1e klasse. Het aantal tegenstreffers liep maar liefst op tot 388. Deze doelpunten voor en tegen zijn inclusief het seizoen 1998/1999.
Grote overwinningen werden niet behaald, verder dan een paar keer 3-0 kwam men niet. Op 20 november 1990 onderging het elftal de grootste nederlaag. In Nieuwendijk werd het vlaggenschip van ASWH met 7-0 door Altena afgedroogd.

ASWH eindigde de 11 seizoenen:
1x als 1e
1x als 4e
3x als 6e
2x als 7e
1x als 9e
1x als 12e
2x als 13e

Door Gerrit Scheurwater
 
Sponsoren

Transsafe logo kleiner
Geen advertenties gevonden
Geen advertenties gevonden
Twitter mee met ASWH
Om deze functie te kunnen zien, dient u cookies geaccepteerd te hebben.
Om dit alsnog te doen, klik hier.
Tmpgreen   Dartcompetitie
       
Adres:
v.v. ASWH
Sportpark Schildman
Reeweg 75b
3342 AA Hendrik-Ido-Ambacht

Meer contactinformatie

Concept: VillaDM     |     Realisatie: Lucrasoft